|
| Het Mandarijn is een van de meest gesproken talen ter wereld. Ongeveer een miljard mensen in China, op Taiwan en in Singapore spreken het Mandarijn als moedertaal, en ook onder Chinezen buiten China is het aantal sprekers sterk toegenomen. Grammatica van het Mandarijn is een overzichtelijke taalbeschrijving op basis van de hedendaagse spreektaal. Aan de hand van levendige voorbeeldzinnen worden klankleer, zinsbouw, woordsoorten, grammaticale functiewoorden en morfologie helder en gedetailleerd besproken. Een apart hoofdstuk met veel illustraties biedt een grondige en originele inleiding op het Chinese schrift. |
|
| |
 |
|
|||
| Jeroen
Wiedenhof Grammatica van het Mandarijn Amsterdam: Bulaaq, 2004 tweede druk 2006 geïllustreerd en met taalkaart gebonden, met leeslinten xxi + 412 blz., formaat 17 x 24 cm prijs € 55,00 ISBN 90 5460 094 2, NUR 630 |
Omslagfoto/ Vincent Mentzel, Rotterdam Omslagontwerp/ Marjo Starink, Amsterdam Tekstverzorging en lay-out binnenwerk/ Henk Pel, Zeist Kaartwerk/ UvA-Kaartenmakers, Amsterdam Druk/ De Boekentuin, Zwolle |
 |
|
| —Te verkrijgen in elke boekhandel in Nederland en België | |||
| en via de meeste internetboekhandels. | |||
Grammatica van het Mandarijn kon worden geschreven dankzij de volgende beurzen.
| |
|
|
Voor het eerst sinds vele decennia stelt dit boek het Mandarijn als spreektaal centraal. De laatste taalbeschrijving die gewijd was aan het gesproken Mandarijn was de legendarische Grammar of Spoken Chinese van Yuen Ren Chao uit 1968. Hierin beschreef Chao vooral de taal van zijn jeugd in de eerste helft van de twintigste eeuw. China heeft sindsdien ingrijpende politieke, economische en sociale revoluties doorgemaakt, waardoor de taal sterk is veranderd.
Met name het gesproken Mandarijn wijkt af van het beeld dat oprijst uit de meeste Chinese grammatica's. Dit is onder meer te wijten aan de invloed van de literaire traditie op de Chinese taalkunde, waardoor de schrijftaal vaak als norm optreedt. Tegelijkertijd is in de taalwetenschap het verzamelen van spontaan materiaal uit de spreektaal minder vanzelfsprekend geworden. Kortom: het was hoog tijd voor een nieuwe, nauwkeurige beschrijving van het Mandarijn.
Uitgangspunt van de beschrijving is het dialect van Peking, dat als standaard-Mandarijn in alle Chinese scholen wordt onderwezen. Waar mogelijk en relevant zijn vergelijkingen gemaakt met gegevens uit Taiwan, waar het Mandarijn een eigen identiteit heeft ontwikkeld.
De auteur heeft ruime taalkundige ervaring met het gesproken Mandarijn. Sinds zijn dissertatie (Meaning and syntax in spoken Mandarin, Leiden, 1995) heeft hij een breed corpus verzameld van spontane conversaties tussen moedertaalsprekers van het Mandarijn. In de voorbeeldzinnen van Grammatica van het Mandarijn is veelvuldig gebruik gemaakt van dit originele materiaal.
| |
|
| |
|
|
|||
|
|||
Berthold van Maris in "Het Chinees bestaat niet", NRC Handelsblad, 27 november 2004, p. 43
Wilfred Simons in "Chinese les: Zingen in de klas", De Gelderlander, 20 november 2004, Wetenschapsbijlage p. 6
M.A. Leenhouts, aankondigingen Nederlandse Bibliotheek Dienst, 16 september 2004, p. 3
David Engelhard in " 'Ah, dinges, eh, Rong zeker?' ", China nu, jaargang 29, nummer 4, pp. 27-29
Hoe?Zo!, het programma van Teleac over de wetenschap van alledag, wijdde op 28 juni 2004 aandacht aan de publicatie van Grammatica van het Mandarijn. Op Radio 747 AM sprak Jeroen Dirks van de omroep Teleac/NOT met de auteur over het boek. Het interview is te beluisteren door hieronder op het luidsprekertje te klikken.
|
De volledige aflevering van 28 juni is te beluisteren in het Teleac radioarchief.
 |
| |
|
introductie
